Ομαδική έκθεση ζωγραφικής “Threshold”

Οι εκπρόσωποι της ομάδας Gonzo Unit ανακοινώνουμε με μεγάλη μας χαρά την πρώτη μας ομαδική έκθεση με τίτλο «Thresholds» σε ένα νέο χώρο τέχνης στη Θεσσαλονίκη. Η ομάδα Gonzo Unit έχει έδρα το Nottingham και χρηματοδότηση από τη Βρετανία. Θα παρουσιάσουμε τη δουλειά 32 καλλιτεχνών από 15 χώρες. Τα έργα έχουν επιλεγεί από κριτική επιτροπή μετά από ανοιχτή πρόσκληση η οποία είχε ενθαρρύνει τους ενδιαφερόμενους καλλιτέχνες να υποβάλουν έργα που ανταποκρίνονται, αντανακλούν ή εμπνέονται με οποιονδήποτε τρόπο από τον όρο «Thresholds» (μεταφράζεται ως «Όρια», «σύνορα» ή «κατώφλια»). Τα εγκαίνια της ομαδικής έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή 8 Ιουνίου στις 21:00 και η έκθεση θα διεξαχθεί από τις 9 έως τις 23 Ιουνίου στο χώρο μας, στη Συγγρού 24, στη Θεσσαλονίκη. Ένας από τους καλλιτέχνες που συμμετέχουν στην ομαδική έκθεση θα βραβευθεί με μια ατομική έκθεση διάρκειας δύο εβδομάδων που θα πραγματοποιηθεί αργότερα μέσα στο 2018/2019. Ο νικητής θα επιλεγεί από μια ομάδα κριτών: την Anna Schwanz και την Rachel Murray, τις επιμελήτριες/εφόρους της Gonzo Unit, την Συραγώ Τσιάρα, ιστορικό τέχνης και διευθύντρια του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης, τον Παναγή Κουτσοκώστα, ανεξάρτητο επιμελητή/έφορο, και τον Matthew Chesney, διευθυντή του Backlit (Nottingham, Βρετανία). Ο νικητής θα ανακοινωθεί στις 13 Ιουνίου 2018.

Λαμβάνοντας υπόψιν τον τόπο της έκθεσης, την Θεσσαλονίκη, ως σημείο εισόδου, ο όρος «thresholds» έχει ιδιαίτερη σημασία. Βρίσκεται στην πύλη προς την Ευρώπη, στην περιοχή της Κεντρικής Μακεδονίας και είναι ένας χώρος με μια πλούσια κοινή ιστορία, με τα Βαλκάνια στα βόρεια και την Τουρκία προς τα ανατολικά. Σήμερα η Ελλάδα αποτελεί τόπο άφιξης χιλιάδων μεταναστών και προσφύγων που εισέρχονται στη χώρα μέσω της Μεσογείου και δεν μπορούν να συνεχίσουν τo ταξίδι τους πέρα από τα σύνορα των Βαλκανίων. Ένα “κατώφλι” (threshold) ορίζεται συνήθως ως η οδός προς μια θύρα. Αυτό σηματοδοτεί ένα σημείο εκκίνησης, και στο πιο θετικό του, ένα άνοιγμα στις δυνατότητες μιας νέας αρχής. Ωστόσο, στη φυσική του κατάσταση, υπενθυμίζουμε ότι παραμένει ένας ενδιάμεσος χώρος, ένας σύνδεσμος ή και ένας διαχωρισμός. Το ποιος μπορεί να περάσει από ένα «κατώφλι/σύνορο» αστυνομεύεται και πολιτικοποιείται βαρέως, τόσο σε μια μείζονα κλίμακα, όσον αφορά τον έλεγχο των εθνικών συνόρων, όπου, σε ολόκληρο τον κόσμο, τα σύνορα εξακολουθούν να έχουν μια διαρκή αλλά διαπερατή παρουσία, όσο και σε μια ελάσσονα κλίμακα, όπου ο έλεγχος και ο διαχωρισμός των σωμάτων είναι αόρατα ενσωματωμένος στους καθημερινούς δημόσιους χώρους, στους θεσμούς και στα συστήματα μας.

Η έκθεση χαρτογραφεί πολλαπλές πολιτισμικές, ιστορικές, χωρικές και χρονικές θέσεις του “ορίου” («threshold»). Τα κάτοπτρα και τα σημεία σύνδεσης βρίσκονται μέσα στη σφαίρα του περάσματος από το «ενδιάμεσο». Ενώ μερικά έργα τέχνης προέρχονται από κοινωνικοπολιτικές θέσεις, το εύρος της έννοιας και ο παγκόσμιος αντίκτυπός της υφαίνονται μέσα από την κριτική και δημιουργική ανταπόκριση των εκτιθέμενων καλλιτεχνών. Πέρα από μια σωματική διάσταση, η πράξη διέλευσης ενός ορίου μπορεί επίσης να είναι μια ψυχική, πνευματική ή δημιουργική διαδικασία. Το όριο είναι η περιφέρεια, υπάρχει στο περιθώριο και είναι ουσιαστικά μια πύλη στο άγνωστο ή ακόμα και στο αλλόκοσμο. Σε προσωπικό και μεταφορικό επίπεδο το άτομο που διασχίζει ένα κατώφλι μπορεί να χρειαστεί να εγκαταλείψει κάτι, να φύγει και να υποκύψει εξ ολοκλήρου στο άγνωστο, σηματοδοτώντας μια πράξη μη αναστρέψιμης αλλαγής. Στην καθημερινή μας ζωή καθώς κινούμαστε μεταξύ διαφορετικών χώρων, επιτελούμε και διαπραγματευόμαστε συνεχώς στοιχεία της προσωπικής και επαγγελματικής ταυτότητάς μας. Μέσω μορφών ψυχαγωγίας, όπως το διαδίκτυο, οι φανταστικοί ή εικονικοί κόσμοι, μπορούμε να αναζητήσουμε ενεργά ένα σημείο εξόδου ή μια διαφυγή από την καθημερινότητα. Το “κατώφλι”, επίσης, σηματοδοτεί το όριο, είναι ένας καθορισμένος δείκτης, εντός του οποίου κανείς υπάρχει ή ο οποίος πρέπει να ξεπεραστεί. Ενώ κάποια έργα στην έκθεση παραμένουν σε κατάσταση αγωνίας στο περιθώριο ή προσφέρουν μια ματιά στην άλλη πλευρά, άλλα έργα σκοπίμως επιδιώκουν να ξεπεράσουν τα όρια. Μέσα από μια πειραματική διαδικασία τα υλικά ωθούνται πέραν του ορίου τους μέχρι το σημείο της αφαίρεσης ή της κατάρρευσης. Το σύστημα γίνεται μια επέκταση του σώματος, θολώνει τα όρια μεταξύ τεχνολογίας και φύσης και αιχμαλωτίζει τη μετάβαση ως ίχνος. Διακόπτοντας τις σταθερές έννοιες, τα ταμπού και τα κανονιστικά ιδανικά αμφισβητούνται- και μέσω της διαλογιστικής και τελετουργικής διαδικασίας μπορεί να παραχωρηθεί είσοδος στην άλλη πλευρά.