Documentary-Boom: το ντοκιμαντέρ στο σινεμά, στην εθνογραφία και στη γκαλερί

pegklidoy

Την Τετάρτη 13/4 η Αθηνά Πεγκλίδου θα δώσει διάλεξη στο ΤΕΕΤ με θέμα:
Documentary-Boom: το ντοκιμαντέρ στο σινεμά, στην εθνογραφία και στη γκαλερί

Η διάλεξη θα προσανατολιστεί στον κινηματογράφο και στη χρήση της κάμερας και των οπτικοακουστικών μέσων στην εθνογραφία και την ανθρωπολογία, τους τρόπους και τις προϋποθέσεις της χρήσης νέων μέσων στην παραγωγή ντοκιμαντέρ.

Το ενδιαφέρον για το ντοκιμαντέρ σήμερα είναι πολύπλευρο και σύνθετο, διαπερνά τις επιστημονικές πειθαρχίες και αναδεικνύει ζητήματα όπου διασταυρώνονται η πολιτική και η αισθητική, η αναπαράσταση και η πραγματικότητα, η αλήθεια και η ψευδαίσθηση.  Αμφισβητώντας παλαιότερες θεωρήσεις των οπτικών μέσων ως πανοπτικών τρόπων άμεσης «καταγραφής» που δημιούργησαν μακρόχρονες ψευδο-επιστημονικές προσδοκίες αντικειμενικότητας, το ντοκιμαντέρ θεωρείται πλέον όχι μια διπλοτυπία του κόσμου αλλά μια διαδικασία συνάντησης με την πραγματικότητα η οποία εκφράζεται μέσα από την εικονική, λεκτική και κειμενική αφήγηση. Σήμερα το ντοκιμαντέρ αποτελεί ίσως την πιο κρίσιμη πολιτισμική πρακτική και η παρουσίαση θα εστιάσει στην αναγέννηση και στην υβριδοποίηση του αναλύοντας αυτήν την τάση στα δύο κατεξοχήν πεδία έκφρασης της, την ανθρωπολογία και την τέχνη.

Βιογραφικό Αθηνά Πεγκλίδου
Η Αθηνά Πεγκλίδου, κοινωνική ανθρωπολόγος και κινηματογραφίστρια, διδάσκει στο τμήμα Τεχνών Ήχου και Εικόνας, στο Ιόνιο Παν/μιο. Έχει μεταπτυχιακούς τίτλους στην Κοινωνική Ανθρωπολογία (Ε.Η.Ε.S.S. Παρίσι) και στον Ανθρωπολογικό Κινηματογράφο και Ντοκιμαντέρ (Paris X-Nanterre) και διδακτορική διατριβή στην Κοινωνική Ανθρωπολογία (E.H.E.S.S., Παρίσι). Τα επιστημονικά της ενδιαφέροντα επικεντρώνονται στη χρήση των οπτικών τεχνολογιών στην εθνογραφική επιτόπια έρευνα και στη συνύφανση του ψυχικού πόνου, των πολιτικών της θεραπείας και της παγκοσμιοποιημένης/τοπικής ιατρικής κουλτούρας. Το ερευνητικό και συγγραφικό της έργο εστίασε αρχικά στην ποιητική του φυσιολογικού/παθολογικού και της έμφυλης ταυτότητας μέσα από το παράδειγμα του “γυναικείου” καταναγκασμού της καθαριότητας και της κατάθλιψης, στις συμβολικές διαστάσεις των ψυχοφαρμάκων και στην θεραπευτικά δρομολόγια. Στη συνέχεια, οι μεταδιδακτορικές της έρευνες εστίασαν στην Ελληνοαλβανική μεθόριο διερευνώντας ζητήματα κινητικότητας και τοπικότητας πάνω στο σύνορο (Παν/μιο Ιωαννίνων), στην ηθική οικονομία του δώρου στο σύγχρονο ελληνικό ιατρικό πλαίσιο (Α.Π.Θ.) και στη σχέση ψύχωσης, κοινωνικής ανισότητας και υποκειμενικότητας (Παν/μιο Αιγαίου). Τελευταία ασχολείται με την κατασκευή της κατάθλιψης ως «εθνικής ασθένειας» μέσα στην οικονομική κρίση.